Co to jest WireGuard?

WireGuard działa w jądrze Linuksa (a w innych środowiskach jako moduły przestrzeni użytkownika), wykorzystując najnowocześniejsze prymitywy kryptograficzne zamiast szerokiego wyboru algorytmów starszych protokołów. Rezultatem jest tunel, który nawiązuje się w milisekundach i przesyła pakiety z bardzo niewielkim narzutem.

Cała jego baza kodu to około 4000 linii — wystarczająco mało, aby można było ją niezależnie audytować. OpenVPN jest dla porównania około 100 razy większy.

WireGuard wykorzystuje stały, nowoczesny zestaw szyfrów:

Trzy powody: znajduje się bliżej jądra (mniej przełączeń kontekstu), wykorzystuje UDP z minimalnym uzgadnianiem (jedno połączenie tam i z powrotem), a jego wybór szyfrów jest zoptymalizowany pod kątem nowoczesnych procesorów i układów mobilnych.

W naszych testach WireGuard jest konsekwentnie o 20–40% szybszy niż OpenVPN na tym samym serwerze i przełącza się między Wi-Fi a siecią komórkową bez rozłączania.

Domyślny WireGuard statycznie przechowuje adresy IP klientów na serwerze, co stanowi problem z prywatnością dla komercyjnej sieci VPN. Dostawcy omijają to za pomocą warstwy 'shim':

Prawie każdy główny dostawca oferuje teraz WireGuard domyślnie: NordVPN (jako NordLynx), Surfshark, ProtonVPN, Mullvad, IVPN, Private Internet Access, CyberGhost i TorGuard. ExpressVPN używa swojego wewnętrznego Lightway, który jest architektonicznie podobny.

W sieciach, które całkowicie blokują UDP (niektóre restrykcyjne zapory ogniowe korporacyjne lub krajowe), WireGuard może być nieosiągalny. W takich przypadkach należy wrócić do OpenVPN przez TCP 443 lub użyć protokołu zaciemniania dostawcy.